Результаты поиска
- Корвалолын да бирә, пәп итеп тә ала, башны да сыйпый, ә үзе: — Шәкүр, җаным, ни булды сиңа? Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- — Хатын, — дидем мин, аны уятып. Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- Хатлар бүлегенең ишеген дә шакып тормыйча, шабыр тиргә батып килеп кердем. Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- » Шулай уйланып торганда, кемдер кулын җилкәмә куйды: — Нигә елыйсың, Шәкүр абый? Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- — диде мөхәррир, авызын ерып. Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- 157 Күзләремне ачып җибәрсәм, янда утын агачы тотып хатын утыра. Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- Юкса чемоданын ук тутыра башлаган иде. Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- Хатын янә йокларга яткач, өйнең астын өскә китереп тәмәке эзли башладым. Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- Мин килеп җиткәч, тәмәке төпчегедәй кечкенә генә бер абзый, ике кулын югары күтәреп, бытырдый башлады: — Акчам да юк, кыйммәтле әйберләрем дә нема! Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- Бу сүзләрне ишеткәч, эчемдәге барча җен-пәри һәм шайтан токымнары акрын гына кымшанып куйды. Заһид Мәхмүди . Серле кунак